is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het huwelijk van Satis was maar half gelukkig. Zijn vrouw oppervlakkig, jolig en vroolijk bekoorde hem in den beginne zeer. „Haar dartele spot verzoende hem met het zijn, net als het sarcasme van Passtra; maar beter dan Passtra voerde zij hem tot de menschen terug, die hij niet ontberen kon en toch weer telkens ontvlood, menigeen rekende haar dat spotten juist als een fout aan, verweet haar dat zij erbarmingloos den draak stak met al, wat haar maar eenigszins lachwekkend voorkwam".

Maar :

„Toen de ernst van het leven hen vragen deed naar de waardeering van elkanders dieper behoeften was het begrijpen opgehouden en de vervreemding begonnen".

De moeder van Satis had wel een voorgevoel er van gehad, dat het met het huwelijk van haar zoon niet gelukkig zou afloopen. Zij doorzag de leegte van haar schoondochter, behandelde haar goed maar schudde somtijds het hoofd. En toen zij ziek werd, merkte zij het wel dat Clara ook van ziekenverzorging niets verstond. Zij maakte haar duizelig door al d'r drukte en kwam Sherry aandragen als zij naar niets liever verlangde dan naar rust.

De beide echtgenooten bemerkten langzamerhand dat hun liefde niet berustte op een blijvende gemeenschap van zielen diep ingeworteld in beider wezen maar op dat wat zij slechts tijdelijk aan elkander hadden geschonken, een afleiding in de verveling van hun bestaan. Hij had haar vroolijkheid en lichtende scherts