Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich uiterst zorgvuldig kleedde en kapte. Hij had zwarte, glimmende bakkebaarden en dik, lang golvend glanzig haar, dat met een kunstigen lok over zijn voorhoofd hing. Hij droeg lichte pantalons met souspieds en verlakte schoenen, die altijd zacht kraakten. Hij had kalme maar zeer besliste manieren, en imponeerde mij geweldig door de zachte wijze waarop hij bevelen gaf en door de zekerheid waarmee hij zich kon doen gehoorzamen. Alleen mijn moeder weerstond hem, door een even onwrikbare en evenzeer bedwongen kracht. Als kind zag ik dat conflict dagelijks, en gaf er de grootste aandacht aan, zonder het te doen merken, of het mij zelf recht bewust te zijn.

Mijn moeder was een zeer blanke, blonde Noorsche .vrouw, die ik als een groote schoonheid hoorde roemen, wat een kind van zijn moeder niet uit zichzelve constateeren kan. Ik weet dat zij groote, grijze oogen had met donkere kringen er onder, en dat het dikwijls scheen alsof ze geschreid had. Haar stem, haar tint, haar blik, alles deed mij veel aan tranen denken. En in den stommen strijd tegen mijn vader was haar weerstand een lijdende, pijnlijke, en weeke, — de zijne een koele, meer onverschillige en vroolijke, maar niet minder vaste. Ik hoorde hen nooit kijven, maar zag de hoffelijk getemperde spanning in het deftige huis, onder de statige maaltijden, zoo goed als de bedienden

Sluiten