is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bij 't mededeelen. En deze teenen moesten dus zonder sentimentaliteit worden afgekapt opdat de laars zou passen.

Lezer, meen niet dat ik diepen eerbied en ontzag van u verg, voor den onnoozelen grooten jongen die radeloos lag te huilen om dat zonderlinge verschil tusschen menschen en bloemen, dat bij de eersten zooveel disharmonie brengt in hun gewichtigste levensfunctie.

Ik zelf lach mijzelven van voor vijftig jaar nu lichtelijk uit, niet schamper, maar zacht ironisch—sympathisch. Ik klop den jongen op den schouder en voeg hem vriendelijk toe: «Rustig, jongie, schrik zoo niet. Wij zijn een wonderlijk mengsel van aap en engel. Maar tracht daarmee zoo gauw mogelijk verzoend te raken, dan wordt alles heel dragelijk. Dacht je dat Emmy Tenders zoo schrikken zou van 't zelfde, als zij het maar langs den rechten weg te weten kwam, dat wil zeggen langs den weg van eerbiedige liefde en innige vereering? Zij is wel wijzer. En had je het als dichter en minnaar en niet als filister geleerd dan zou je óók niet zóó geschrikt zijn.»

Maar dit alles, lieve lezer, verkort niet de geheimzinnige en onheilvolle waarheid, en men maakt geen disharmonie dragelijk door haar te loochenen. Dit is