Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gemeenschappelijke vaart. Zoo weinig ware er toe noodig geweest, een kleine wenk, een liefdevolle inlichting, een zachte steun — en alles ware goed geworden. Maar dat zijn ijdele en kwellende nagedachten, misschien ook gansch onjuist

Ik was zulk een onbegeerlijken vrijer niet, al was ik drie jaren jonger. Emmy's ouders waren vrijzinnige lieden, als de meeste Engelschen niet ongevoelig voor stand en titel, en hadden den jongen adelijken Italiaan zeker niet uit hun familie geweerd, al was hij in 't Roomsche geloof opgevoed.

Zoo liet het minnelijke kind zich mijn onstuimige vereering, minder door mij verborgen dan gebruikelijk is onder de in zelfbedwang geschoolde Engelschen, rustig welgevallen, en wachtte geduldig, onder zachte, bijna onmerkbare aanmoediging, tot ik oud genoeg zou zijn om grooter voortvarendheid te durven toonen. Het scheen mij soms wel alsof een meisje veel minder nieuwsgierig en verwonderd is, en omtrent den gang der komende geheimen veel eerder en zekerder wordt ingelicht uit verborgen bronnen, dan een jongen. Zij denkt er niet over en zou 't niet kunnen zeggen, en toch weet zij 't alles ter rechter tijd, alsof 't lichaam voor haar gedacht heeft.

Wel bleef 't reizende leven voortduren, maar mijn vader hield zich toch meer en langer te Londen op,

Sluiten