Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tusschen dat rare volkje, dat van alle volken wel het innigste mengsel vertoont van beminnelijkheid en onuitstaanbaarheid. Bij dit eerste bezoek met mijn vader zag ik niets van 't volk en weinig van 't land. Maar ik zag de Noordzeekust, en daar leerde ik de zee liefhebben, meer dan toen ik haar bevoer. Op die zandkust zijn wij intiem geworden, de zee en ik, we zijn elkander aan den boezem gekropen en hebben hart aan hart gevleid, en ons de vertrouwelijkste geheimen in 't oor gefluisterd. Daar is mij de zee een wezen geworden met een ziel, — zooals alles het is, maar zonder dat wij 't merken, — en daar hebben haar aspecten en geruchten beteekenis gekregen, zooals al het levenloos genaamde beteekenis heeft.

En toen, bij dat eerste bezoek, ging ik met mijn vader zien wat Rem brandt gedaan heeft, met wat twijfel en ongeloof en vooringenomenheid, zooals het Italiaanschen patriotten past. En toen zag ik, met mijn pas voor het leven aller dingen ontwaakte blikken» dat deze man voor al het levende en doode om hem deed, wat de Noordzeekust mij voor de zee gedaan had, hij toonde de beteekenis en het geheimzinnige leven van alles, 't zij levend, 't zij zoogenaamd dood. En van de levende menschen toonde hij dat ze behalve hun persoonlijk leven, nog een ander, wijder wereldleven leiden, zonder 't zelf te weten. En dat

Sluiten