is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vol sloeg. Ik klom op den hoogen kant, en stak de hand uit naar mijn vader. Maar hij zag me even met schampere bitterheid aan, schudde het hoofd en liet zich zinken, met een woesten ruk zijn hand uit een lus van het touwwerk bevrijdend.

Toen heb ik vier uren rondgedreven, — men had ons gemist en de reddingboot was om ons uitgegaan, maar kon mij langen tijd niet vinden, want het begon te schemeren. Eindelijk werd ik opgepikt door een visscher, die seinen gaf waardoor de reddingboot mij kwam afhalen. Ik was buiten kennis geraakt, en ontwaakte in mijn bed, bij avondlicht, terwijl ik twee zachte vrouwestemmen hoorde fluisteren in 't vertrek. Ik dacht in Italië te zijn, bij mijn moeder en mijn kindermeid in 't huis'te Milaan, zoo van oude tijden bekend waren de scherpe sis- en rr klanken van dit zachte Italiaansch gefluister. Maar gauw herkende ik Hollandsch hotel-ameublement, en Lucia, en het eerbiedwaardige, zilvergrijze haar van mijn moeder, onder den zwarten kanten sluier.