is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelukkig, want anders zou van pure onzekerheid de gansche machinerie stil gaan staan, en de waarlijk vrijen, zooals gij, lieve lezer, en ik, geen gelegenheid krijgen de leidende waarheden voor hen te verzamelen, en in blinkende formulen gewikkeld voor de voeten te werpen, zoo behendig dat ze hen bemerken en als eigen vondsten willen oprapen.

Lucia del Bono was niet alleen een mooie, maar ook een levendige, geestige en naar mij mijn moeder verzekerde, brave en edel geaarde jonge Italiaansche. Haar ouders had zij verloren, en mijn moeder die haar als pleegdochter tot zich had genomen, was haar heilige, haar orakel. Wat moeder deed was goed, wat moeder zeide was waar, wat moeder wilde was het naaste aan Gods wil waarvan we kennis konden krijgen. En het bleek mij spoedig dat moeder onder meer ook sinds lang gewild had dat Lucia mijn vrouw zou worden. Ik hield mijzelven echter, door Emmy's verlies en door 't onveranderd behoud mijner driften, Satan's vratige huisdieren, bizonderlijk voor het klooster aangewezen, wanneer ik mij nu maar eerst met de daarbij passende levenswijsheid kon verzoenen.

— «Er is toch geen andere reddingsweg voor me,» zei ik tot mijn moeder, toen ik eens alleen met haar was, op 't terras van haar hotel. «Ik kan nu wel weer heilige voornemens hebben en plechtige geloften doen,