Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tragen geest verwarmend door kleurig, vurig of fijn verwonden woord. Mijn werk is blijvenden troost te geven door de onzinnelijke kracht van onveranderlijke gedachte, zoodat ge in alle verdriet een rustpunt weet, en alle genieting met meer bedaarde aandacht doorproeven kunt.

In Rome kwam de ontgoocheling, met de wintersche regendagen. Toen drong het op eenmaal tot mij door, van alle zijden, als een koude tocht door kapotte ruiten, het besef dat hier nog iets haperde wat in 't Noorden bereikt was. Een vaste orde van instellingen, een algemeene betrouwbaarheid van zeden. De halfvergeten somberheden uit mijn kindertijd, verscholen achter het lieflijke, kwamen te voorschijn, opgeroepen door gelijksoortige misère. Wij moesten betrekkelijk eenvoudig leven, en mijn voorname oude moeder moest zoo goed als ik de vier kille, slecht-verlichte steenen trappen klimmen naar ons appartement, waar het ook koud was en onbehagelijk. Lucia alleen door Rome te laten gaan, zooals een Engelsche door Londen, was ondenkbaar. Ik zelf had mij zeer te hoeden voor verdachte lieden die mij fluisterend aanklampten met vuile voorstellen. En een tocht door de wijk San Lorenzo op een guren Decemberdag, waar ik zag hoe mijn arm, dom en vuilgehouden volk manhaftig kampt met lijden en ellende, deed mij gevoelen

Sluiten