is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— «Dus je kent toch mijn Jezus, mijn Christus ook,, goddank !»

— «Ja, al is 't misschien niet zoo goed als Elsje,, toch beter dan de professoren. En ik geloof dat het die Christus is geweest die mij bij Elsje heeft gebracht, opdat ik hem beter zou leeren kennen, — en misschien beter van hem zou getuigen. En ook door hem heb ik moed gekregen en standvastigheid om Elsje trouw te blijven, en niet los te laten, al staat de heele wereld tegenover mij." —

Hier vond de vrouw haar schoone kans om den man uit zijn wereld van bespiegeling tot het practische levert terug te voeren.

— «Maar wil Jezus, of Christus dan niet dat je dat openlijk doen zult, voor de heele wereld?»

— «Ik weetniet... Ik weet niet, Elsje. Zijn wijzingen, en wenken, zooals ze zuiver uit oorspronkelijke bron voortkomen, zijn volstrekt niet altijd even stellig en duidelijk. Maar ik verzeker je, — ik zou 't je bezweren^ als ik niet eens vooral gezworen had nooit meer te zweren, — dat ik voor niets zal staan, en niets ontzien, zoodra zijn lichtje mij duidelijk en onmiskenbaar schijnt» —

— «Wij Mennisten mogen óók nooit zweren» zei Elsje met aardigen trots op haar zoo weinig overtuigd beleden geloof.