is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— «Dat is mooi, dat hoort wel tot het beste wat de Bijbel-Jezus heet geleerd te hebben. Daarom wordt het zeker 't allerminst opgevolgd. Ik zweer niet alleen niet meer, — ik durf je zelfs niets beloven, want ik ken te weinig van mezelven, om mijn toekomstig doen te verspellen.»

— «Beloof je mij geen trouw?" vroeg Elsje met zachte teleurstelling.

— «Ik doe beter, ik verzeker je diepe liefde. Zoo diep dat ik wel stellig denk dat ze trouw zal zijn. Maar wat zou je aan mijn trouw hebben, als de liefde verminderde? Dat zou immers leugen worden en schijn».

— «Ik zal dankbaar zijn voor al wat ik krijg» zei Elsje «en nooit meer verlangen dan je geven wilt».

Ik moest lachen als ik dacht wat mijn bekenden uit de diplomatenwereld — vrienden noem ik ze niet, ik ik heb nooit een vriend onder hen gehad — wat die zouden zeggen van een galant avontuur met zooveel theologie in de derde ontmoeting.

Maar gij lieve lezer, zult wel lang begrepen hebben dat bij mij uit één vaatje getapt wordt, wat anderen in water- en lucht-dichte compartimenten gescheiden houden, en dat theologie, wetenschap, poëzie en liefde voor mij niet alleen broertjes en zusjes, maar vaak maar namen en maskers zijn voor eenzelfde innnerlijke