Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— «Ja, maar ook van zijn volmaaktheid beroofd.» —

— «Juist, en daardoor inniger, vertrouwder en waarachtiger gemaakt. Als wij kinderen zijn houden we vader en moeder voor volmaakt. Daarmee doen we ze onrecht. Later zien we dat ze wel boven ons staan, maar ook gebreken hebben. En dan als we hen kunnen liefhebben met gebreken en al, dan zijn ze eerst recht onze geliefden en vertrouwden. Het is een domme, kinderlijke neiging altijd volmaaktheid te verwachten en te verlangen in al wat boven ons is. De Bijbel-Jezus zei het terecht dat er maar één volmaakte goedheid is. Ik voeg er bij dat er maar één Ik is, en één Geheugen. En dan eerst zal de mensch Christus tot de zuivere zaligheid kunnen volgen, als hij leert gevoelen dat er onbegrijpelijke verhevenheid en meerderheid kan zijn, zonder volmaaktheid. Dat er ook gebreken kunnen zijn in de macht die hem geschapen heeft en waarin hij leeft. Dat er nog oneindig veel hoogere wezens zijn, allen boven hem, en machtig en wijs en verheven ver boven zijn begrip, en toch allen weer gering en gebrekkig en zwak in de macht van een Allerhoogste die geen van allen nader staat of inniger doordringt dan de anderen.»

Sluiten