is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zaden heb uitgestrooid die nog in kieming verkeeren en eerst lang na mijn verdwijnen als plantjes zullen opschieten. Ik weet dat niet en het behoeft mij niet te bekommeren. Ik heb de opdracht, zooals ik die verstond, naar mijn beste vermogens uitgevoerd. Maar ik weet wèl welke nieuwe kennis, welk nieuw begrip ik gewonnen heb. En daarmede ben ik zoo rijk geworden dat ik geen der gedane opofferingen betreur, en 'geen der verrichte daden berouw. En ook alleen tiaardoor vind ik vrede en voldoening in dit stille, verlaten leven, omdat ik er in kan neerschrijven wat mij zoozeer bewogen en verrukt heeft, en mij nooit de zekerheid begeeft dat mijn woorden hunnen weg zullen vinden en als een machtig ferment zullen voortwerken in de hoofden van hen die als gij, lieve lezer, den smartvollen zegen der oorspronkelijkheid kennen, en weten wat het is, in onmiddelijk contact te leven met Christus, de Stamziel der menschheid.

Door al den duisteren wirwar mijner vergeefsche daden en pijnlijke ervaringen, door de voortdurende verschrikkelijke smart van het nog groeiende schoonheidlooze en verheffinglooze menschdom, blonk één licht met aldoor vaster en helderder glans, het wonder van het waarachtig huwelijk.

Dit is zoo moeilijk te beschrijven, omdat elk het zegt te kennen en te vereeren en de onechte welsprekend-