is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

■overweldigd zich aan mij vastklampen, als zocht zij al wat haar nog aantrok in de wereld bij mij, onmachtig het in deze levens-warreling te vinden.

Ik bleef geen dag in de stad, wetend wat hier alles op den onervaren aankomer aast, maar ging naar een dier vage, verstrooide dorpen in de onmiddelijke omgeving, waar plekjes nog wilde of weer verwilderde natuur te vinden zijn te midden der verwaarloosde uithoeken eener snel en zorgeloos groeiende menschenkolonie. Daar zijn in de boschachtig, rotsachtig terrein kleine, vale, houten huisjes te vinden, onoogelijke plank-getimmerten, uiterlijk niet meer dan schuurtjes of loodsjes, als voorloopig opgeslagen, door menschen die wel spoedig weer verderop zullen trekken, — huisjes die men voor betrekkelijk weinig geld kan bewonen.

Het zag niet aanlokkelijk voor een vrouw, gewend aan de keurige soliditeit van een Hollandsch huis, en de welverzorgde intimiteit van een Hollandsch landschap, waar mensch en natuur door langdurige symbiose tot een harmonisch verbond zijn saamgewassen. Overal rondom in 't bosch waren de vervallen huizen, de hoopen puin, scherven, oud ijzerwerk en vuilnis, de omgehakte en ongebruikt gelaten boomen, het afgebrande struikgewas, hinderlijke teekenen der nabijheid eener roekelooze, zorgelooze, spilzieke menschen-wereld.