is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

buitengewoon verheft, bij 't herstel, na een tijd van zwaren druk. Ik heb mijn dochter weergezien in Parijs, waar wij overeenkwamen elkaar te ontmoeten eer ik naar Holland ging, en die enkele dag d&Ar werd gekenmerkt door een wonderbaar, gansch onbeschrijfelijk geluk.

Het overkwam mij vrij plotseling, — bij den overtocht van Amerika, — dat ik de donkere melancholie voelde wijken. En toen kwam ook de heldere waarneming in den nacht, kort maar intens, waarin ik voor 't eerst de dierbare gestorvene opriep, haar teedere fluisterstem hoorde en haar oogen zag.

In Parijs was het weerzien van mijn eenig trouwgebleven kind, het zachtzinnige, aandachtige meisje dat haren vader wilde blijven begrijpen en helpen, een heerlijk geluk.

Het is met geen woorden weer te geven wat er dan in de ziel omgaat, en het effect is zoo zeldzaam, dat ik zelf, bij 't waarnemen, in voortdurende aandachtige verwondering was.

De verbinding tusschen ziel-lijf en waak-lijf moet dan plotseling weer lenig en vast zijn hersteld, en de wrakheid in dat zielsgewricht, dat de melancholie veroorzaakt, op eenmaal zijn opgeheven.

Al wat ik zag dien dag was lust, was bijna zaligheid. En vooral: het hetcekende zooveel! Bij al wat ik zag