is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zun d'r op, men zol zeggen, dei het. d'r ook oarighaid aan. Nou moar, kiek is hier, ik wol mie nou zulf ais veurhollen wat ik aal bin hierzoo. Eerst den de veurnoamste; Doomnie en Dokter en Meester dei binnen d'r ook; en Doomnie, heden wat het dei ook 'n roare noam, eerst kon 'k hom nait ont.hollen, moar den docht ik moar om 'n lepel en om 'n rêl en den wis 'k 't vot, want Lepinel hait hai van zulf, moar fai Aibel, doar bist alweer mit noanien aan gaang, hol nou eerst op. Nou goud, ten tweiden bin ik kerkvoogd, zooas Doomnie den schrift van de Nederl. Herv. gemeente alhier. Ten darden lid van de road, en-ne hou laank zol 't nog duren veurdat Aibel Willems börgemeester is? Moar 't ken nait helpen, ik mout verder prakkezaieren, Vief en dartig joar bin ik nou en nog altied ongetrauwd, dat ken zoo nait laanger. Voader en Moeke binnen nou drei joar dood en zoo laank woon ik hier nou allennig, moar dat mout nou ais oet wezen, 't Is zoo benauwd, och 't is zoo benauwd, dat ik nait wait mit wel dat ik trauwen zei, want kiek ais hier, dei 'k zoo stom geern lieden mag, dat ken vast nait.

Och wat begrootte mie dat gusteroavend, dat dat laive snoetje zoo schraiwde; troanen as euliekouken kwammen d'r, dou 'k tegen heur zee dat mie 't muide, moar dat d'r zeker niks van komen kon.

„Woarom nait?", zee ze, „wie maggen 'n kander doch zoo geern lieden".

„Och joa mien laivert", zee 'k, „wat dat aanbelangt, kon 't nooit mooier, moar kiek doe bist arm".

„Nou", zee ze, „moar doe bist riek en den binnen wie ja baide holpen".

Oetsloapen is ze, dat ding, moar dat ken doch nait, hou spietelk 't ook is. De léste woorden dei Voader tegen mie zee, wassen ook nog: „Denk er om Aibel, gelieke zwoar jong! gelieke zwoar".