is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ais: „Aan Derk van Dam." 't Liekt slim mooi dei noam ; ik zei hom veur spaigel steken, den ken d'r gain ain aankomen. Voader zei ook oogen opzetten. Och heerenk, doar komt ól-Jantje-mui aan. Stumper, ie kennen ja hoast gain oam kriegen, ie binnen ja hailendal achter poest. Goat gauw zitten. Aantje hoal 'n theekopke vol kold woater. Och fai, ól-sloof, wat slagt dei borst."

„Heb—ie—'n—braif—kregen ?"

„.Joa eurt, 'n eerliekse braif, kiek ik zei joe hom zain loaten."

„Doch—wis—gain onroad—hier of doar ?"

„Nou, hai zit nog dicht van zulf. Derk is ja nait in hoes, moar onroad, wel nee, den schreven ze gain braif, den harren ze ja tieden stuurt mit klontjewoagen of mit 't nappen-slaifke-wief of zoo, as 't oet Termunten kwam. Nee. nood of dood zei 't nait wezen, doar bin 'k gerust over."

„Nou — den goa — ik — eerst weer vot."

.Zoo gauw as wie 't waiten, wor ie 't ook wies van zulf."

„Moeke."

„Wat is d'r wicht?"

„Och gommes Moeke, ainmoal was ik ais bie Doomniesvolk in koatner en dou kwammen doar drèi braiven tougelieks en as ie ais zain harren hou dat gong, hai! Doomnie dei kreeg heur aan van maid, en zunder bekieken, joa hailendaal zunder woord, zunder wies ken 'k joe zeggen, reet Doomnie heur moar open en leesde d'r in, en dou gaf he lieur aan Mevrau en dei dee net zoo, ik leuf hoast dat gain ain van kinder d'r wat van wies worden is, dat d'r braiven kwammen."

„Joa mien wicht, dat zol men nou aans van zukke luu hail nait verwachten wezen, moar hoü onverschillig partei mensken binnen, doar het men gain begrip van zuuver, moar doe liest mie dat wel al honderd moal verteld Aantje."

„Lugrst Harm."

" o