Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Doar het zai den ook doch wel wat mit overbrocht".

„Nou dat zee 'k joe ja aal. Ainmoal was zai ais zaik. Och man, en dou luip hai, hai baitte van Luutje, en doen was he noatuurlek ook weer. Dou ruip dei schoelie: „gernoat, gernoat, dikker as mien doem" en aal weer „gernoat, gernoat, dikker as mien doem". Och jong en 't volk stormde mit potjes en paanjes noar kerel tou.

Ja, want elk wol geern zukke dikke gernoat hebben.

Men har ze nooit zoo zain, moar ainmoal mout eerste moal wezen, 't Kon ja makkelk wat neis wezen, want net zoo goud as in wereld 't bedrog onaindig is, is zee ook onaindig. Men wait d'r niks van, wat doar nait aal in zit.

Op boöm vol schepen dei vergoan binnen en den van aalderhande levendeg goud doar tusken deur".

„Moar hou gong dat dou mit dei kerel en zien gernoat?"

„Nou jong, elk schol op dei gemaine kerel, moar hai zee: „ie hebben mie verkeerd verstoan, ik heb roupen: „dikker is mien doem".

„Hail doen was he dou den docli zeker nait".

„Dat was he aal, want vot d'r noa schoof he verachtjont mit zien koar mit gernoat in kerk.

„Woar 'n bult volk is", zee he, „doar mout ik ook wezen" zee he.

Nou 't was 'n warteldag en zai wassen mit kerk aan 't schoonen, moar 't har joe den doch wat worden kent".

„Joa, moar dat valt 'n beetje tou, want Zundags kwam kerel doch nait mit gernoat".

„Déi zet is joenent, eurt, zoo wied har'k nait hên docht".

„Moar hou is dei inan aan zien ende komen?"

„Ja—a—a, doar is gain mensk 't rechte van wies worden.

Mensken ornaiern — moar mensken ornaiern zoo veul — dat he hailendaal doen west het, dou he mit zien bootje oet gong te visken. Aander viskerluu hebben zien bootje

6

Sluiten