is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gauw, aans zei 'k hond even lösloaten en den zei wie ais zain of ie ook loopen kennen".

„Dat hest nou al mit dien verlangen Jurrien, verlangst nou nog zoo ? Doe dochst dat elk die moar vrundelk temuit kwam, moar zoo is 't nait jongtje.

Dat is ainmoal, o wat is dat stoer, as 't zoo gait. Moar zoo hard zeilen aalle mensken nait wezen. —

Volk".

„Dag kerel, wat wolt doe ?"

„Ken 'k de boer ook spreken ?"

„Boer is dood, en ik bin zien vrau, het gait mie hier aan, as doe wat te zeggen hest, den zeg öp".

,'k Wol zoo geern wark hebben".

„Bie mie ?"

„Asjeblieft".

„Wat kenst den doun ?"

„Van aalles wel".

„Zoo joa, snaaren dat kenst, dat verneem 'k al, moar doar ken bie mie gainent mit kloar komen. Wat kenst aans ?"

„Arbaiden Juffrau".

„Hol op te kletsen van Juffrau, vrau Doppen kenst zeggen; mooi proaten kenst ook, zai 'k al, moar wat hest 't leste doan ?"

„Ikke .... bin vrouger aaltied bie boer west".

„Vrouger ja, wat ken mie dat schelen? Wolst mie doch nait wiesmaken dat doe nou van boer kwamst ? Ha-ha-ha! ain dei bie boer was, joa wis en zeker en is net zoo wit om kop as rauw meel en handen zoo wit as 'n juffer oet stad.

Doe huifst bie mie nait mit meroakels komen, dat heb 'k die te zeggen".

„Och asjeblieft vrau Doppen, perbaiert 't den moar ain dag mit mie".