Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boerske snee. Wanneer kon ie den komen, as wie 't accoord kloar kriegen kennen ?"

„Op slag boas".

„Kom, dat is ja mooi, moar bie wél in stad heb ie 't leerd, want ik neem nooit gain knecht, as ik gain infermoaties nomen heb".

„Och, neemt mie asjeblieft zoo moar".

„Nee, nee, dat komt nait in mie op. Moar bie wêl heb ie 't vak leerd, vroag ik joe nog 'n moal".

„Bie—e—e—e, och—e-—e—e—, in stad".

„Kom kom, ik loat mie nait veur gek hollen man. Zeg öp".

„Ik —ke—e—e— heb vrouger 'n ongeluk had boas".

„'n Ongeluk, o zoo, joawel. ik zag vot wel, dat—e—e hm, hm. Den—e—e bin ie meschain —e—e gewoon, dat ze tegen joe zeggen van—e—e— nummer zooveul ?"

„0 boas, holt op asjeblieft".

„Wel ja, wie begriepen 'n kander en ik zol mie deur zoo ain nog zeggen loaten: holt op? Wol zoo ain mie de wet veurschrieven ? Nee man. hiér bin ie glad aan 't verkeerde kantoor. Ik loop zoo liek as 'n keers deur wereld, mit züks ken ik mie nait inloaten. Ie kennen vertrekken en hou eerder hou laiver".

„Boas".

„Gain proatjes, foi, foi, wat kèn 'n mensk al mit ontuug in aanroaken komen, foi foi foi.

Moar gauw mien deur oet, alla. —

Wel gek, doar heb 'k dat geld nog op toafel liggen, jonge jonge, dat zei d'r ook wel nait altemoal meer wezen. Wacht ais even, twei guldens, drei kwartjes en vaier dubbeltjes. Nee, doar hè je 't nou al, 'n kwartje te min, wêl kon d'r ook op reken, dat d'r zoo'n gauwdaif in hoes kwam.

Stil is, wat lap ligt doar? o ja, dei is overbleven van dei mooie loakensche jas, dei 'k guster oafleverd heb. Dei

Sluiten