is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Mien gommes! Veur wèl dat?" vraagt Martje en steekt meteen de lamp aan.

„Och, dou 'k van mörn bie Doomnie in 't appelhof aan 't maaien was, kwam Mevrau bie mie en zee: „Pestuur, ik wil je even betalen; wat moet je nog hebben, want ik wil dat niet laten oploopen", zee ze en dou ontvol mie : „Ik wait 't zoo nait Mevrouw, moar ik zei joe 't t'oavend wel even opschrieven" en dou 'k dat zegt har, dou docht ik: „Och heerenk, wat spiet mie dat, want wat wordt dat nog 'n karwaai".

Wie hebben aaltied nog twei stukken pampier in 't Testement liggen had, dat komt nou moar goud oet en woar is inket en pen ?"

Martje begint te zoeken en prevelt: „Pen het aaltied veur 't glaas legen boven op dei liest en inket ?" Luider vervolgt ze : „Nou Harm, hier is pen, en kiek doe nou zulf ais even op bözem onder al dei donten, dei doar liggen van tebakspuuten".

Harm heeft het verlangde al gevonden en begint te schrijven. Na een oogenblikje klinkt er 'n verzuchting van hem: „Wat stötst aan toafel! Wèl ken nou zóó?"

Martje beweert, dat ze er een half uur afzit. Even later is het: „Hai wat brandt lamp duuster! Ik mout op 't aander stuk pampier, 'k heb mie al drei moal verschreven. 't Is hier ook zóó duuster".

Nu begint Martje: „Nou ik wol mie zoo laank stilhollen, moar nou ken 't nait, nou 's doe begunst te proaten van duuster. Mien laive tied, Ootje het mie wel verteld, dat zai nog bie 'n ruskepit zeten har; dou kregen ze 'n toetlamp. Yoader en Mouder kregen 'n spoarlamp mit petenteulie en wat wassen dèi bliede, dou ze loater 'n lamp mit paiteulie kregen ! Wié hebben vot al 'n mooie lamp mit paiteulie kregen en doe bist nog nait tevreê, nou most doe moar 'n lamp mit azienleeneulie hebben, dunkt