is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat 'n aaldernuuverst daierke en wat is ze wies. t is n meroakel. Moar wat har dat guster wat worden kennen; ie w ai ten vast wel, dat ze aaltied omsjaauwt mit zoo'n haile dikke kat, dei is hoast net zoo groot as zai zulf. Nou. den het ze kat zien kop onder heur armke en zoo lopt ze t haile hoes en toen deur; ze is zoo biester wies mit dei kat en dei mit heur. Moar 'k wol ainliek wat aans vertellen. Guster was ze éven allennig mit kat in keuken en dou komt Mevrau d'r aan en dei zugt heur zoo krom over kat hên, in 'n houkje van keuken stoan. Mevrau gait hail zachies d'r op oaf en kikt over heur hên en het ze mie doar nait 'n groot broodmes, dat maid op toafel liggen loaten har en doar snidt ze aal mit over kat zien hals. Gelukkig har ze rug van 't mes. Mevrau gnpt heur 't mes oaf en zee: „foei Beotje, wat doe je daar?" en dou zee ze: „Itte zou poessie de top afsijden, waa-oin heeft poessie 't vogejtje doodgebeten .

Daar komt Pestuur binnen en vraagt, na Kunnechien terloops gegroet te hebben : „Martje, ik mout drei pond artpoulen wegbringen, moar 'k heb moar amper-aan genog, hest doe ook nog '11 stuk of wat?'

„Joa" antwoordt Martje, „doarzoo op dei stoul bie klok'\

Harm gaat er heen, maar zegt: „Ik zai gain artpoulen'.

„Och hai, kikst weer mit neus?" zegt Martje „dei stoul jong, doar mien jaksmouw bie deel hangt, onder dei smerige hoozen, til dei moar op" en werkelijk vindt Harm een handje vol peulen en verdwijnt er mee.

Daar komt eene stem uit de schuur: „Mag ik even

binnenkomen ?"

„Mien laive, da's Mevrau" zegt Martje en zc roept: „Wis komt hier moar gauw heer Mevrau".

„Dag vrouw Pestuur, dag Kunnechien" klinkt het. „Dag Mevrau" zeggen beiden en „Och heden, doe lutje wichtje, bist doe doar ook? Dag mien lutje".