is toegevoegd aan uw favorieten.

Omstikken en sydstikken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En nou ek op side 52 fen Klankboarne, myn foarste samling fersen, forline jier ütjown by deselde ütjower dy't dizze Omstikken en Sydstikken „rounlanget."

1907. 4 .

Om plak üt to winnen scil 'k der hjir net mear as twa strophen

fen oanhelje:

In büterblom ha 'k plöke

Yn 't mêd det jinsen leit,

Dy tearde ik yn dyn tsjerkboek,

Yn 't erfstik fen dyn heit...

Ei! üt dy twa dy lüke

Fen frjemde foltsne stran:

Det boek nei God omhegen,

Dy blom nei 't heitelan!

„Hark ris," sei in frjeon tsjin my, do't er dit lies, „sa praet in

fryske mem net tsjin hjar bern!"

Nou, det wit ik net. De iene fryske mem ef de oare, de skeel

folie ek yn 't praet. Mar it komt der ek neat op oan. Hwent sjuch,

«wiern,yn wyl ne. on ris krek. sjên en hearre .0 lillen hwel sa'n

minske tsjin hjar jonge seit by 't öfskie. ,

Ik woe kenber meitsje ho't neffens myn fielen en b.tinken san

öfskie is yn tinken, sizzen en dwaen. Ik woe in oar saï, ofsk.e me, fiele litte. Dêr ha 'k dy wirden for nomd en dy fersmiette,

brükt in minske ek al nea net yn syn praet, - en nou is dit de saek mar- hat de lezer de smerten fen det öfskie field en fette sa t.ge as ik det woe? Den hat de foarm, dy't ik for kar naem, goed west. Hie 'k in skiednis fortelle wollen, sljuchtwei, krekt sa't it tagien wier

_ ek lang gjin maklik wirk, mar dóch wer hiel hwet oars as t yn by

bringen fen inerlik libben, mei oars neat ta help as 't bytsje, hwet men der uterlik fen sjucht, den hie 'k oan oare wirden in oare foarm

hie 'k it minske sizze litte moatten hwet se

Dêr binne in hopen skriuwers dy't det net b.tmke. Me, my-sels hat it ek lang durre foar't ik my Öfwend hie om oars gjm ljue teikenjen as dy't it hert foarenoan op 'e tonge hiene.