Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

follen dêr neat oan dwaen kinne en sadwaende tsjin wille en tank sportfriezen wirde.

Om't wy üs mennich Sneintojoun

Wyls't Faust hjir omstrunt op 'e planken En 'n hopen ljue hjar wille siikje Hwer't rjue pijassen faksen brykje,

Formeitsje mei hwet fryske klanken?

Om't master Roazinga syn lüm,

Onrym en rym fen Walingomme,

Us mear oanlükt as Bambergs kaerten,

As Rembrandts frjemde akrobaten,

As Kras syn tün, sa moai biblomme?

Ei né, mar om't for de measte Friezen om utens it frysk foardragen en praten en it harkjen dêr nei, in sport wirden is.

Licht giet üs tael mei my en 't wiif

For altyd fen üs hird fendinne;

Licht, — mar it kin ek oars biteare:

Us fanke scil it Frysk ek leare,

Kinn' wy de dea yet hwet üntrinne!

Det scil in swiere hys wirde, dêr yn „Groot-Mokum", sa't folie Amsterdammers seis hjar stêd neame.

Mar ünderrjuchtsje jy jou bern

Ek üngelikens folie better,

(Om't jy in kindich skriuwer binne),

Den wy 't üs fanke ea dwaen kinne, —

Gjin minske sjucht yn 't fiere letter.

Hwer, hwer scil ienkear 't wiffe lot

Us greate berntsjes hinne fiere?

Myn skaei scil, nei forrin fen jierren,

Mülk thüs, en jowes fier om fierren Yn alle fleur en wille tiere.

Sluiten