Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

west ta, tal de tael in moaije utering, dy't fo»t ek wer seit, hwer' dy bylden for tsjinje moasten: „Ik kin it (det ef det ing) ne mear foar my krije,» d. i. ik kin my net tnear forbylde det ik .t sjuch.

It greatste biwiis det forbylding mear is as.... forbylding, scil 'k mar sizze, mar den brük ik it wird wer yn syn b.tsjuttmg fenihjoed de dei, is det er tobekwirket op üs lichem. Tink oan e kaem y men krije kin as men yn yens forbylding in forkeard d.ng docht,

oan 'e triennen, dy't skriemd wirde by in moai forhael; om it twongene

en wrongene yn halding en wird fen minsken dy1 peatd; binne dy't in bulte forbylding habbe, (o dy tael wit wer sa krektt0S'^ hwet greatskens is!) en tink ek foaral oan e dream, dy kreftig utering fen it forbyldingslibben, dy't my ta d.zze lytse forhanling brocht, en al sa faek troch de forbylding ta dieden twingt

Ien opmerklik ding yet, foar't ik hjir ófstap. Ho ticht forby dmg en werklikheit byinoar steane, biwiist üs Frysk al wer yn «fatamule. Dy wit de beide bigripen net ut inoar to halden. g]

petear .s my det der bran is. (Nou leaut A. det der bran is.)

B. Dou scitt' it dy wol forbylde. (Nou bidoelt B. det A. wol

0118 IHefkes letter). Ja, ik ha 't my mar forbyld, leau 'k.(Nou^«/ A. net det der bran is.)

* * *

Lêzer. ik ha soarch det ik dy trie dy't tosiik is, foart net wer fine scil. Ik scil dit drankje nou mar koarkje en yn in folgjend me' myn forhael trochgean. By dy tiid scil 'k him wol wer ha, t.nlj: k Ik scil alteast iverich siikje. Formeits dou dy ünderw.lens mei tsukjen om in andert op 'e frage, hwa't ik mei det forteltsje tink to bimasterjen.

't Hearenfean, 1904.

Sluiten