Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

net njueter foardwaen as 'k bin! - den fors.ïkj^ 'k gjin al to genadige bihanling. „Dy't wat ferdient, m„t wat hewwe „fatsoenlik borgermans kyn fan de stad an O urn .

do', er to Ljouwert ünde, 'e galge stie, en ,k moat htm g:rtykF».

,k ha „de helt fen myn forhael» - och goant op m forhael liket it neat en lan hat ek altyd in helt dt 'e koelte west! -fokker jiers efterlitten twisken Amsterdam en Inkhuzen, op m kalde «oarntn en 't iier 189 ., in pear dagen foar Krysttild, yn in sigenge spoa we n, mar mei in waerm herte, om't er selskip bie oan ,n hf en st-wald mantsje, dy't sok moai Frysk praetten.

To lnkhuzen sjugge wy him wer, wyls't e, by de brede: houten

treppens foar 't stasyon delgiet, folge fen 'e be,de

dy't net sa botte bireisge binne en syn oanbod om hpr hjar lieds-

man to wezen, bliid oannomd ha. . , ,,

In froastige winterdei daget oer 'e Suderse en de .ggen dy t er

blSP De lege bank, dy't yn 't Easten mei syn swartens skieding; rnakket twisken it skiere skimerjen fen 'e loft en it groun.ch-gr,en oP)aen fen 't dynjende wiet, kriget in ljachte ranne. Al breder en breder, al bloeddriger en bloeddriger wirdt er. Den brekt yn-.enen de wintergreate sinne heal boppe det bloedgirdyn üt en stjurt syn kjeldench feade wèarskyn nei 't westen, mei de weagen dy't fen 'e froastkenmg syn siken tsjin 'e stiennen bear fen it Krabbersgat oanjage w.rde. De ienlikens fen det wide wetterfjild dijt aloan en forliest geandewe.

syn grinzen ....

O dy pracht fen 't sinne-opkommen, simmers great en great by 't winter! O dy lyfdracht fen 'e dage, simmers goud en w.nters poar-

a on wintpt s reader' O det wykjen fen it nachtskaed, per, simmers read en wintei s reaaer. uci j j

simmers swart en winters swarter, foar 'e sinne goudne pylken

Loaits'! de romte tynt, nou 't easten ljacht jiet yn syn donkre

djipten, sa't se tynt as me üt in delte it dun bikliuwt en, khuwende,

°mS Loaits'! de wrald wird great en greater, nou't syn breid hjar

Sluiten