Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

natuurlijke, menschelijke gevoelens, kinderlijke piëteit, rechtschapenheid, liefde, medelijden. Zij bevat zes woorden. Het eerste „vindingrijk in het kwade" duidt degenen aan, wier levensdoel bestaat in het bedenken van kwaad jegens anderen ; Antiochus Epiphanes b.v. heet in het 2e boek der Makkabeën (7 : 31) irxvyc y.xzix; evperfc; Sejanus bij Tacitus „facinorum repertor". De menschen van dit slag begonnen gewoonlijk hun slecht karakter reeds te openbaren in den schoot van hun familie; zij waren „aan hunne ouders ongehoorzaam". 'Aitvvitoi; is hij, die naar geen wijzen raad meer luistert; zoo sluit zich deze uitdrukking vanzelf bij de vorige aan; Hofmann herinnert hier terecht aan Ps. 32 : 8 , 9. 'AvuvSero?, dat velen met „onverzoenlijk" vertalen, kan moeielijk deze beteekenis hebben; want het werkwoord, waarvan het is afgeleid, beteekent niet „verzoenen" maar „tezamen besluiten"; vandaar „een verdrag sluiten". Het adj. bedoelt dus hem, „die het verdrag, hetwelk hij geteekend heeft, gemakkelijk verbreekt", den trouwelooze. "Avrspyos, van rrépyeiv, liefhebben, liefkoozen, beteekent het verstikken der natuurlijke liefde, zooals men dat waarneemt bij een moeder, die haar kind te vondeling legt of doodt, bij een huisvader, die zijn gezin verlaat, bij kinderen, die hunne bejaarde ouders verwaarloozen. Wanneer het woord, dat in den text. recept, volgt, xvróvSous (die zich niet aan een verbond houden) echt was, zou de beteekenis dezelfde zijn als die van xtruvóeTovi. 'Aveheti/tuv is nauw met het voorafgaande xtTTÓpyous verbonden, maar de beteekenis is algemeen. Het kenmerkt niet maar alleen de teedere gevoelens in den familiekring; neen, liever stelle men zich voor de gansche bevolking der groote steden, zooals die naar het circus loopt om het gevecht der gladiatoren te aanschouwen , het vergieten van menschenbloed met wilde toejuichingen begroet, en een welbehagen heeft in de stuiptrekkingen der overwonnenen. Het is slechts een teeken van de onuitsprekelijke verharding des harten, waarin de geheele heidenwereld was vervallen. Wat zou er van haar geworden zijn, wanneer in dit uiterste oogenblik niet een adem des nieuwen levens

Sluiten