is toegevoegd aan uw favorieten.

Kommentaar op den Brief aan de Romeinen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bij alle menschen. De praes. imp. uxorxaafoiu wijst een zelfbewuste werking aan, welko de mensch voortdurend op zichzelven moet uitoefenen. Men denke aan het auQpoveïv van H. 12. — De hoogere machten, van eiken rang. "TirepèXwirai doet het begrip van superioriteit, hetwelk in O-ovrixi ligt opgesloten, nog meer uitkomen.

Men behoort zich te onderwerpen, vooreerst omdat de oorsprong van den staat Goddelijk is, ten andere omdat de overheidspersonen hun ambt bekleeden krachtens den wil Gods. Het eerste heeft het karakter van een algemeen beginsel. Het blijkt uit het enkelv. èi-ow'tx, in onderscheiding van het meerv., dat onmiddellijk voorafgaat; uit den negatieven vorm „er is geen macht dan — — —en eindelijk uit ivo (de lezing M kan een vrucht zijn van het streven om het aan het volgende gelijk te maken). Daarop volgt het concrete geval, zooals blijkt 1® uit Sé; 2® uit ou<rxi; 3e uit het meervoud; 4e uit den bevestigenden vorm; 5® uit uTza. — 'E!;ov<rixi na euirzi is waarschijnlijk een bijvoeging van een afschrijver. — Het ligt in den aard der zaak, dat deze algemeene regel ruimte laat voor allerlei vragen: b.v. hoe moet een Christen handelen in tijden van revolutie; welke macht heeft hij dan te eerbiedigen? Paulus heeft deze en dergelijke vragen zelfs niet gesteld. Uit zijn woord volgt alleen, dat de Christen niet raag deelnemen aan revolutionaire complotten en in elke gevestigde macht heeft te erkennen de uitdrukking van de majesteit Gods. Trouwens men kan zich onderwerpen onder protest.

Vs. 2: „zoodat hjj, die zich tegen de macht verzet, de verordening van God wederstaat; en die ze wederstaan, zullen zichzelven een oordeel op den hals halen."

'AvTiTXMÓptvo? staat tegenover vvoTxavsaiu (vs. 1). Het perf. xvHutviksv (xi/Ses'TifxcTfz) heeft de beteekenis van een praesens. AixTxyvj vat de twee begrippen van vs. lb samen. Let op de woordspeling: , Tszxypèvxi, xvrnxoaó-