is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het moedertje schudde het oud-zorgelijke hoofd.

„En hoe zag het bloed er uit, donker of meer bleek .. . nog al met licht erin, ik bedoel met blaasjes."

,,'k heb daar niet op gelet, dokter, zou zoo zegge donker 1"

„Zoo ....

Het moedertje stond erbij, beefde op haar ouwe, magere beenen. Ze kreeg het volle schrijnende besef, het besef van wat ze wel wist, maar toch ondanks d&t weten, telkens terugduwde.

„Zijn vader is d'er ook an gestorreve," zei ze opeens, de woorden uit de keel prangend.

„Wat?" zei de dokter, dadelijk oplettender.

„Ja, hij heeft er lang meê gelege."

„Zoo... hum! maar jij bent toch gezond ?"

„Goddank-ja, dokter . .

„Nou, dan loopt het wel los . . ."

Roelf had onder dit doktersverhoor het bloed naar zijn wangen voelen kloppen. Hij kreeg het nu warm — en zijn hoofd werd rood, als opgeblazen.

De dokter, die zich eerst een oogenblik