is toegevoegd aan uw favorieten.

Handboek van fotografie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VII. — Beschrijving van het Ontwikkelingsproces.

De plaat, die in de camera obscura blootgesteld geweest is aan het licht, is zichtbaar niet veranderd, tenauwernood is zij een weinig geel geworden, van melkwit dat zij was. Maar hare natuur is totaal gewijzigd. Het broomzuurzilver is, naarmate (in evenredigheid van) het licht door de lenzen op de plaat gewerkt heelt, veranderd in onder-broomzuurzilver.

De witte deelen onzer opname, de muur, de zwanen, de lucht, het gezicht van het meisje, geven het meest licht uit, zij zullen dus het broomzuur in onder-broomzuur veranderd hebben, op de overeenkomende deelen der opname; de zwarte deelen : haar kleed, de brug, het schaliedak werken niet, die laag zal dus onveranderd gebleven zijn, naarvolgens de tusschentinten.

En de kleuren? Ha! Die wispelturige kleuren... Ze juist wedergeven op de plaat is moeilijk.

Het geel, dat klaarder is als blauw en violet, wordt klaarder weergegeven op de plaat en donkerder dus op het papier.

De vrouw van den adjudant, die ik eertijds fotografieerde, kwam tegen haar mooi beeld in, omdat haar blauw kleed gansch wit getrokken was en dat men tenauwernood de schoone «dessins» kon zien. Ik heb haar eenvoudig weg geantwoord dat ik de kleederen niet met de juiste tint kon wedergeven voor het geld dat ze me betaalde, maar, indien ze nog een halve dozijn andere lichtteekeningen wou hebben, zij beter zouden zijn.

Het rood, zelfs het helderrood, wordt zwart, het groen heeit de weerde van het geel, op de afdrukken; op de plaat is het juist tegenovergesteld, zooals wij het in het begin van dit hoofdstuk gezien hebben.

Wij zullen verder zien wat daarmede te doen valt.

Wij staan hier nu vóór het feit dat de plaat van natuur