Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijken. Je wist natuurlijk, dat Bouten, de mantel-handelaar, vriendlijk-gedüld werd, omdat-ie drie jaar gelejen op de flesch was geweest. Vandaag speelden zn kinderen met die van Van Vliet, renteniertje uit Den Haag, die nog pas in vol gezelschap gezeid had, dat-ie niemendal van Bouten most hebben vandaag zaten ze samen met mevrouw Dewaard en den trotschen, duitschen reserve-officier uit Rostock kleintjes koffie te drinken. Vandaag vormden ze samen de eere-jury voor de kindren, die met de windbuksen van de kleine duitschers 'n schiet-wedstrijd hielden. Zoo bleven ze bij mekaar. Zoo dwaalde 'r niet een naar t strand. Want 't héósche schieten met échte kogeltjes naar de schijf op de schutting — en je verbeelden dat je Boeren was en op engelschen mikte en t vooruitzicht van n vlieger voor den besten schutter en n handwerkdoos voor de beste schutteres — dat boeide de kleuters zóo, dat ze aan geen pier, geen water, geen andre spelletjes dachten. Even moest 'k aanzitten. Mevrouw Dewaard, 'n jonge weduwe, schreef op n stuk karton de behaalde punten. Maartens, 'n welgesteld handelsreiziger, laadde de buksen en de kelner, telkens met z'n arm zwaaiend om de heethoofden-van-jongens op 'n afstand te houen, controleerde wadr de schijf gaatjes kreeg.

Sluiten