Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als 't kind las kéék de moeder — als 't kind sliep, in 'n andre kamer lei, zag ze 't kind, terwijl ze praatte en redeneerde. „Ze heeft vandaag haast niets gegeten , kon ze zeggen met 'n vreemde troosteloosheid en r handen sloten dan slap in 'r schoot. Dronk 't kind n glas melk, be-smeekt door de moederstem, langzaam-

Ö 7

verveeld slurpend, dan zat ze geduldig beloften van cadeau's te doen —■ die ze niet geven kon, omdat ze zelf door familie onderhouen werd — en r „goddank , als zoo'n glas leeg was, klonk in verliefde vervreugding.

Van Vliet, 't renteniertje uit Den Haag, was 'n wel ander type, goedig, grof, dom-mal met z n jongen en meisje. Z'n vrouw, zwak menschje met 'n hartkwaal, praatte luttel. Hij, robust, paars-rood van gezondheid en ouwe bourgogne, ging naar de stad om vliegers te koopen, om 'n ezel te huren voor z'n jongen. Dat jongen, zei-ie met Jn genoegen-beslotenheid, die je pijn dee omdat 't ventje tuberculeus was en al eens aan 't voetje geopereerd. Luidruchtig, joviaal, dee Van Vliet an iedereen confidenties. De dokter had m gezeid, dat 't beslist verkeerd, beslist noodlottig kon zijn, als z'n vrouw met de hartkwaal nóg 'n kindje kreeg, dat 't niet mocht. Hij hardnekkig-overtuigd en z'n vrouw schuchter-overtuigd, lachten daar om. Ze waren geloovige

Sluiten