is toegevoegd aan uw favorieten.

Kleine verschrikkingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daar stong je versteld van... Zoo dik... zoo dik as de bus van de thee — nog wel dikker... Je wer d'r ijzig van — Hoe dat zou kommen, hè?... Hoe komt 'r in, wat 'r nie in zat?...*

„Ouwerdom," lei Trijn uit. Het verhaal van de doode vrouw, die vlük bij 'r in de kist moest liggen, prikkelde 'r nieuwsgierigheid. Ze was verzot op histories en 'n lijk had ze nog nooit gezien.

„Leit ze hiernaast?" —, vroeg ze om wat te zeggen.

„Gekist," zei juffrouw Klos: „en 'n mooie dooie... 'n móóie dooie... rustig as ze leit... Of ze lacht"...

Er waasde 'n stilte in 't winkeltje. Het dopje boven de lamp knerpte aan de haarspeld, maar van buiten lalde geraas van hossende boeren. Bij Engel scheen pauze te zijn.

„'k Zou d'r bést willen zien," zei de meid, stijfkijkend in de lamp.

„Daar schrik-ie van as je 't nooit hei gezien," glimlacherde juffrouw Klos — in geen tijd had ze zoo lang en gezond geredeneerd — ze voelde zich haast plezierig.

„Vast nie. Vast nie," ontkende de meid: „ik ken