Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daar achter was een landschap...

Héél de wereld, rivieren, bruggen, een stad,

Besneeuwde bergen en de zee.., een gloeiende lucht, En 't Kind, dat hield een gouden appel...

Lucas.

En nu hun kind gestorven is... als ze een ander kreeg... Een kind van zulk een vader... en dat regeeren zou over't Rampzalig Medemblik... O Friezen pas dan op!

Alma.

...En links en rechts van haar de Dooper en d'Evangelist Johannes. Maar U luistert toch niet, vader!

Lucas.

... De oude koning, in zijnen toren...

Wat zei-je, Alma! Ja, ja, je hebt gelijk.

Zeer zeker... dien dolk, zoo mooi, moet je Den koning geven. Men kan nooit weten,

Hoe hem die nog van pas kan zijn.

Alma.

Ik wilde maar dat hij nu kwam!

Neen, zelf durf ik hem niet te geven;

Ik zal hem op den troon vast nederleggen,

Dan vindt hij hem... Zou hij 'r blij mee zijn?

Lucas.

Het eerste leger is vertrokken?

Alma.

Ja, vader, de vorige week. U vergeet ook alles!

Sluiten