is toegevoegd aan uw favorieten.

Inleiding tot de wijsbegeerte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

genoemde afdeeling betreft, wier beteekenis en recht van bestaan minder in twijfel wordt getrokken, zij wordt algemeen aangezien als een onbetwist en onvervreembaar bezit der wijsbegeerte. „Die Erkenntnisskritik," zegt Helmholtz, „ist das Geschaft, welches immer der Philosophie verbleiben wird und dem sich kein Zeitalter wird ungestraft entziehen können."

Nevens de beide zooeven genoemde vakken komen dan twee andere, die zich meer bepaaldelijk bezighouden met 'smenschen waardeeringsoordeelen, namelijk de ethiek of zedekundc en de a e s t h e t i c a of schoonheidsleer. Hoewel die beide veelal zijn ondergebracht bij andere faculteiten of leervakken, twijfelt wel niemand er aan dat zij thuis behooren in de wijsbegeerte, en zal ieder ïopinard gelijk geven waar hij zegt: „II reste toutefois a la philosophie un terrain qui lui revient de droit et oü elle a un beau röle a jouer, celui des sciences morales." Hetzelfde nu kan gezegd worden van de aesthetica, die zich bezighoudt met het ontstaan, de ontwikkeling en de beoordeeling der schoonheidsbegrippen. Eindelijk nog kunnen tot de wijsgeerige vakken gerekend worden de p s y c h o I o g i e of zielkunde en de sociologie of leer der samenleving, hoewel er vooral in den laatsten tijd een sterke strooming merkbaar is om die beide van de wijsbegeerte af te zonderen en te verheffen tot zelfstandige wetenschappen. Tn hoeverre men met die beweging medegaat, hangt voor een groot deel af van het karakter en van de wijze van beoefening, welke men aan die vakken wenscht