is toegevoegd aan uw favorieten.

Inleiding tot de wijsbegeerte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§ 4. Heteronomie en Autonomie.

Nergens in de wijsbegeerte, kan men zeggen, heerschen zóóvele verschillende richtingen en standpunten als in de ethiek. Die verschillen hebben betrekking zoowel op den oorsprong der zedelijke gevoelens, als op het doel en de beweegreden van het zedelijk handelen en den maatstaf van het zedelijk oordeel. Daardoor verkrijgt men allerlei van elkander afwijkende schakeeringen, combinaties en groepeeringen. In verband daarmede zijn dan ook tal van uiteenloopende indeelingen voorgeslagen. Wij voor ons meenen, dat de hoofdsystemen het best overzichtelijk aldus zijn saam te vatten:

I. Heteronome of autoritaire stelsels

a. Godsdienstige; b. Staatkundige.

II. Autonome stelsels

1. lntuïtionistische ethiek.

2. Eudae monistische ethiek.

a. Individualistisch: Hedonisme

b. Universalistisch: Utilisme.

3. Evolutionistische ethiek a. Biologisch, b. Sociologisch.

Wij willen thans enkele van de geschilpunten, die zich hier voordoen, eenigszins nader beschouwen. De rechtvaardiging der zedelijke geboden en voorschriften kan gezocht worden óf in den mensch zelven óf in machten buiten hem. Al naargelang daarvan