Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stateeren, dat zij tweemaal in Israël gekomen is: eens in den voorprofetischen tijd en vervolgens nog eens lang daarna. Zoo mogen de dagen, waarin men alle heil van de kritische school verwachtte, voorbij zijn, veel heil verwacht ik er nog altijd van.

Ik moet eindigen, wil ik geen misbruik maken van uwe welwillende aandacht. Voldoende zal u echter gebleken zijn, dat het wetenschappelijk onderzoek de klassieke heerlijkheid van Israëls groote mannen steeds schitterender doet uitkomen Groot is dan ook de blijdschap, die mij vervult bij de gedachte, dat ik mij voortaan geheel aan dat wetenschappelijk onderzoek zal mogen wijden en dat ik er anderen toe zal mogen opwekken. En hieruit volgt mijne dankbaarheid jegens u, bestuurders van deze stad en jegens u, curatoren dezer universiteit, voor het groote blijk van vertrouwen, dat gij mij gegeven hebt door mij te roepen tot dezen post. Ik hoop, dat het mij gelukken zal mij dat vertrouwen waardig te betoonen. Weest hiervan verzekerd, dat ik er met alle kracht naar streven zal. Want wat mij ook ontbreken moge, één ding breng ik mede: de liefde voor onze universiteit, de liefde voor de alma mater, die ook mij gekoesterd heeft.

Dit strekke mij tot aanbeveling ook bij u, mijne heeren professoren, in wier midden ik kom met dat gevoel van schroom, dat gij allen gekend hebt, toen gij voor het eerst stondt op deze verheven plaats. Ik vertrouw, dat de herinnering aan die ure u tot toegevendheid zal stemmen jegens mij en dat gij den nieuwen ambtgenoot uit den overvloed van uw ervaring, geleerdheid en wijsheid al die voorlichting zult willen schenken, die hij wel dikwijls zal behoeven.

Sluiten