Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Te verontrustender is die schennis, naarmate zij uitgaat van personen, tot wetsnaleving allereerst geroepen, en verplicht daartoe het voorbeeld te geven. Corruptio optinii pessima.

Ook al ware, in de paedagogische en ethische bestrijding der belagers van de gehuwde vrouw, niet één woord waar, dan nog zou niet mogen geschieden, hetgeen thans gebeurt. De vraag toch is niet, of men de aanwezigheid der gehuwde onderwijzeres voor de klas goed- of afkeurt, — hetgeen op zich zelf vrij staat. De zaak is, dat men, in strijd met geheel het samenstel onzer stellige en gebiedende wetgeving, aan de afkeuring klem bijzet, door langs sluipwegen zijn doel te bereiken. Dit is de uitermate bedenkelijke daad van eigenrichting, welke men zich veroorlooft.

Daarbij heeft ieder staatsburger een aanwijsbaar belang, ook al stond hij op mijlen afstands van algemeene onder wij sbelangen. De Wet regeert, behoort, van den Rechtstaat, de onwrikbare grondslag, maar tevens de onkreukbare uitdrukking te zijn.

Zoodra, bij ons volk, het vertrouwen in dien onomstootelijken regel wordt geschokt, ondergaat zijn rechtsgevoel eene krenking, waarvan de gevolgen niet zijn te overzien. Met hoe sluwer overleg de wonde is toegebracht, des te gevaarlijker is zij.

Honesty is the best policy, niet enkel voor private, maar ook voor publieke rechtsverhoudingen. Gelijk de rechte lijn de kortste weg is tusschen twee eindpunten, is eenvoudige handhaving ook der — hypothetisch — verkeerde wet, het eenig betrouwbaar maatschappelijk cement. In virtuositeit van wetsontduiking daarentegen vindt allicht ieder zijn meester. Wordt een wedkamp van dien aard, met kans van slagen, geopend, wij gaan het onverkwikkelijk schouwspel te gemoet eener zegevierende slimheid, — waarvan het Recht de kosten betaalt.

J. A. L.

Amsterdam, 1 Augustus 1908.

Sluiten