Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

veriaten en een slingerpad ingeslagen ie neuuen, is ue tweede geweldpleging aan den Rechtstaat.

III. De straf is er, de verordening is er niet, en mag er niet zijn.

Al ware de verordening er wèl, zij zou niet mogen toegepast worden op Onderwijzeressen, aangesteld onder eene vorige orde van zaken.

Dat verbiedt de Wet, houdende Algemeene Bepalingen der Wetgeving van 't Koninkrijk in art. 4, luidende: „De Wet verbindt alleen voor het toekomende en heeft geen terugwerkende kracht".

Ik heb gezocht, of Rotterdam, in het Koninkrijk ligt, mijn atlas zegt: ja. Die uitkomst ontviel mij dus.

Mijmerend over de vraag, hoe men dan aan dien klaren tekst ontsnappen kon, schoot mij eensklaps de motie te binnen. Een motie is niet een wet, dus zij mag terugwerken.

Gij ziet, de motie is een maid for all work, op wier stalen voorhoofd alles afstuit. Toch schijnt, in de discussie, zoo iets als wroeging zich te hebben doen gevoelen.

Althans, men heeft zich gepaaid met de opmerking, dat onderwijzeressen „verkregen rechten" niet kunnen doen gelden.

Dat is begripsverwarring en duitenplaterij.

Een verkregen recht op een ambt heeft niemand. Maar ieder, die zijn plicht doet, heeft 't recht te vragen, waarom

Sluiten