Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De pharmakotherapie gaat de werking na van die chemische stoffen — geneesmiddelen — welke de gezondheid of het zich relatief gezond voelen van mensch en dier kunnen bewaren of herstellen.

De pharmakologie daarentegen is de wetenschap deiinwerking van alle chemische stoffen op levensverrichtingen van planten en dieren; zij is een zuiver biologische wetenschap en bepaalt zich niet uitsluitend tot de kennis der werking van als geneesmiddel gebruikte stoffen op dieren en menschen. Voor haar is b.v. het onderzoek naar de werking van verschillende alkoholen op plantencellen van evenveel gewicht als dat naar den invloed van Secale cornutum op den hanenkam, of dat omtrent de compensatie van reukstoffen of de oxydatie van morphine en codeïne in het dierlijk lichaam.

De pharmakologie is geen toegepaste wetenschap; zij is echter <le grondslag van bij uitstek toegepaste wetenschappen als voedingsmiddelleer,pharmakotherapie, chemische techniek (der parfumerieën), toxikologie.

Dikwijls wordt het woord pharmakologie gebruikt, daar waar men de pharmakotherapie bedoelt.

Hare zooeven genoemde zusterwetenschap, de toxikologie, houdt zich bezig met het onderzoek van alle werkzame stoffen, voor zoover deze voor den mensch en het huisdier schadelijk kunnen zijn.

Het is vaak niet mogelijk een scherpe scheiding tusschen de pharmakologie en haar zusterwetenschappen te maken. Onveranderd geldt joh. adb. mubbay's uitspraak: „Door de hoeveelheid en het kiezen van het goede tijdstip kan men het hevigste vergift veranderen in een heilaanbrengend geneesmiddel".

De studie van den pharmakotherapeut heeft in hoofdzaak ten doel, van elk pharmakologisch agens de

Sluiten