Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„geworden is, zou dit, nadat het reeds bij zijn einde „gekomen scheen, naar zijn begin terugwerpen."

Moet deze voorspiegeling van een chaos niet afschrikkend werken op menigeen, die zooveel ellende niet had kunnen zich voorstellen? Lieb' Yaterland kannst rullig sein. Hetgeen Ihering hier (en hier niet alleen) doet, is wat de Franschen noemen: se griser de ses propres paroles, en hetgeen Bethmann—Hollweg van zijn hoogst verdienstelijk werk deed zeggen: zu viel Geist.

Een „vloeibaar" proces is een beeld, en een „stram" proces is een tweede beeld. Laat men nu daardoor zich verschalken, dan denkt men, bij iets vloeibaars, aan wanorde, en bij iets stevigs aan, regelmaat. De zakelijk eenvoudige vraag echter is: of men bevoegd behoort te zijn den eisch te veranderen, dan wel dit nalaten moet, op straffe van de gevaren te loopen, door Ihering afgemaald.

Dat nu verandering van eisch in het onafzienbare en onbegrensde niet toegestaan worden kan, is duidelijk. Zóó duidelijk, dat daaraan niet een woord behoeft te worden verspild, naardien een procesregeling niet voor idioten geschreven wordt. Een enkel voorbeeld lichte dit toe. Een eenigszins loszinnig eischer dagvaardt iemand tot terugbetaling van geleende 1000. Hem wordt een kwitantie voorgelegd. Ietwat bedremmeld, kijkt hij liet onwraakbare stuk aan, en barst nu eindelijk uit: het is waar ook, ik had het ding vergeten, maar nu wij toch hier zijn: in Hilversum zijn we buren, en gij gedoogt mijn servituut

Sluiten