Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nog zelfs Boileau, in zijn brief aan den President Lamoignon, — denzelfden, van wien Molière, na het verbod der opvoering van Tartutte, zeide: M. Ie Président ne veut pas qu'on le joue, — wil zijn verblijf buiten, niet inruilen, tegen dat te Parijs:

Mais k peine, du sein de vos vallons ehéris Arraché malgré moi, je rentre dans Paris,

Qu'en tous lieux les chagrins m'attendent au passage. Un cousin, abusant, d'un facheux parentage,

Yeut qu'encor tout poudreux, et sans me débotter,

Chez vingt juges pour lui j'aille solliciter. (1)

Die beminnelijke toegankelijkheid van den rechter hebben wij ingeruild tegen een isolement, waarin, immers naar Groen ons meedeelt, nu eens waarlijk kracht ligt (art. 24 R. O.).

De tweede gewoonte, die het rechtzoekend publiek afleggen moet, is de schuwheid 0111 in de audiëntiezaal te verschijnen. In strafzaken, zijn de hoorders er niet uit weg te slaan. Gaanderijen en beschikbare ruimte zijn gevuld met een belangstellende schare, van wie het moeilijk te beslissen valt, of zij ziekelijk overprikkeld, leergierig, of justitie-lievend is. In Frankrijk, kan eene zitting van een Cour d'assises gelijken op eene eerste voorstelling, in een schouwburg van rang. Zoo verhaalt Maxime du Camp,

(•1) Epitre vi.

Levy. Procenvorm.

8

Sluiten