Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van den slecht ingelichten, tot den beter in te lichten rechter.

I)e nederlandsche rechter schikt ook niet, misschien wel, omdat de conciliatie, vooraf, als rechtsinstelling, in ons Recht onbekend is, en hij er niet van houdt achterna te komen.

Wèl in gebruik, en zelfs in misbruik, is het verhoor op vraagpunten, vooraf aan partij medegedeeld, opdat deze terdege kan leeren — liegen. Het is de meest dwaze vertooning, die zich denken laat. Bordeaux zegt er van : „II „semble que la loi ait pris des précautions en faveur „même du mensonge, en faisant, par exemple, avertir a „1'avance 1'interrogé, des questions qui lui seront posées". (1)

Algemeene slotsom : de wet doet, alsof rechtzaken uit de lucht komen vallen. Zij concentreert des rechters aandacht op de zaak, zoo los van den persoon, als Thorbecke verlangde, dat de Staten-Generaal los van de kiezers zijn zou.

En nu het eerste. Iemand, die een geschil heeft, raadpleegt zijn consulent, trekt daarna zich terug, en wacht, geduldig of ongeduldig, tot het vonnis hem bericht wordt.

Is dit raadzaam ? Is het oordeelkundig, dat de civiele rechter de partijen, die hij nooit gezien of gehoord heeft, behandelt als marionetten, achter een scherm in beweging gebracht, langs de lijnen der dingtalen ? Is er iets, dat, bij personen, wier roeping en taak is invloed op elkander te oefenen, (den invloed, bedoel ik, die op het spoor der

(1) t. a. p. blz. 538.

Sluiten