Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Welk een zonderlingen weg neemt gij dan ? Waar wilt gij heen ?

— Ik ga naar Stockmannshof.

Waarom volgt gij dan de heirbaan niet.

De duisternis heeft er mij van verwijderd.

Ik deed eene beweging om te vluchten, de soldaat riep mij met dreigende stem toe: „Halt".

— Stel u gerust, mijn vriend, ziedaar, neem dit geld. Zeg aan niemand, dat gij mij gezien hebt.

Hij nam mijne gift aan; ik vertrok, ofschoon ik den man tegen mij hoorde morren.

Dit kleine voorval maakte mij vreesachtig; ik verkoos dan liever den grooten weg te volgen, waar men zoo zelden iemand ontmoette en waar ik ook vlugger kon loopen. Nauwelijks had ik eenige wersten afgelegd, of ik hoorde in de verte een gerucht, zooals men dat in Rusland menigmaal hoort *) maar dat mij een doodelijken schrik om het hart sloeg. Het kwam mij voor, alsof dit gerucht het teeken was, door den raadsheer, onmiddellijk na zijn ontwaken gegeven ; ik meende zelfs, dat het alarm tot aan de kazerne had weerklonken, waar ik was aangehouden, dat de schildwacht mij had verraden en dat de bijeengekomen boeren mij achtervolgden. Ik verliet daarom aanstonds, door schrik aangegrepen, den grooten weg, zocht het diepste van het bosch op en was er uitsluitend op bedacht mij te verwijderen van alle gebaande wegen.

") li geheel Rusland is het gewoonte eene stevige plank tusschen twee ijzeren staven te hangen. Wanneer de familiën bjj het uur van den maaltijd bij elkander moeten komen of wanneer men alarm wil maken, wordt er met een dikken stok op geslagen. Dit geluid laat zich zeer ver hooren.

Sluiten