Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Verontwaardigd over zoodanige behandeling staarde ik mijne beulen met driftige oogen aan. Ik weigerde het verlof, dat zij mij wel wilden toestaan den dag in dit armzalig verblijf door te brengen, en riep hun toe, dat ik liever op den grooten weg wilde sterven. De tijgers brachten mij daarop aanstonds naar mijn rijtuig, en ondanks de klachten, welke mijne bittere smarten mij deden uiten, ondanks de dreigende verwijtingen, waarmede ik hen overlaadde, bevalen zij den koetsier te vertrekken. Vanaf dat oogenblik gevoelde ik een diepen afkeer van mijne leidslieden, een afkeer, die uit al mijne woorden en daden sprak.

De raadsheer bemerkte zulks het eerst en trachtte den vrede met mij te herstellen. Op eenige wersten van de stad bood hij mij een glas Rijnwijn aan, dien ik steeds meermalen vruchteloos had gevraagd. Ik deed mijn best om eene teug te drinken, doch hij was zoo slecht, dat ik mijn glas voor zijne oogen leeg goot. Volgens hun zeggen had dit glas hun te Smolensk twee roebels gekost. Geloove het, wie wil.

Tusschen deze stad en Moscou verergerde mijn kwaal zichtbaar; ik had mijn verstand bijna verloren en wist niet meer, waar ik was; ik zag niet meer wat mij omringde; ik meende te midden eener dikke duisternis te zijn en vroeg welke de plaats was, waar ik woonde. Eensklaps scheen het mij, als wras ik aan handen en voeten geketend, ik verweerde mij, zoo goed ik kon; mijne vrouw kwam te mijner ontzetting toegeschoten, doch verdween, alvorens mij de vrijheid te hebben geschonken. Een felle lichtstraal, een plotseling gedruisch deed mij van schrik ontstellen en angstkreten slaken. Deze toestand was het onvermijdelijk uitwerksel van de koorts, die in mij brandde en het lange vasten, waartoe ik verplicht was.

De raadsheer begon eindelijk in te zien, dat mijn toestand gevaarlijk werd. i

De ongerustheid mij onderweg te zien sterven, alvorens ik op de plaats mijner bestemming was aangekomen, maakte hem menschelijker. Hij verontschuldigde zich, dat hij mij te Smolensk geen geneesheer had kunnen bezorgen en beloofde mij stellig oogenblikkelijk na aankomst te Moscou den man der kunst te raadplegen. Ik was voor al die betuigingen onverschillig geworden,

Sluiten