Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bleef zwak; vandaar dat mijn eetlust gemakkelijk te bevredigen was. Ik kon niet alles gebruiken, wat Mijnheer en Mevrouw Justifei beurtelings opdischten : des morgens koffie met wittebrood en versche boter; een uur daarna vleeschpasteijen; twee uur later brandewijn, gemarineerde visch, worst en andere dergelijke zaken; vervolgens een diner, bestaande uit vier groote stukken vleesch; om drie uren koffie en zviébach; om vijf uur thee met alle soorten van gebakjes, eindelijk des avonds een kostelijk avondmaal. Welk een genot voor mijne twee geleiders ! Wat konden zij er eten en verslinden. Het scheen, dat ze voorraad voor verscheidene dagen opdeden. Na afloop van het laatste maal, verlangde ik naar rust. Voor den eersten keer op mijne ballingstocht had ik een goed bed: ik kon een weinig rusten. Dit verblijf zou mij veel verkwikking hebben gebracht, indien ik niet verontrust ware door eene soort van insekten, trakanen genaamd, waarvan er duizenden en duizenden in het vertrek aanwezig waren. Ik had dit ongedierte nooit gezien, en ik geloof niet, dat het mogelijk is er meer bij elkaar te zien, zelfs in de armzaligste hut van den landbouwer. Zij kropen met geheele benden langs den muur, over het plafond; en zoodra men licht ontstak, schenen zij zich te vermenigvuldigen. Een stuk brood, dat men bij vergissing had laten liggen, was in een oogwenk door het lastige volkje bedekt. Het was volstrekt noodzakelijk de tafel, waaraan men wilde eten of drinken van den muur te verwijderen, op gevaar af de insekten op den disch te zien wemelen. Ondanks alle voorzorgen vielen er nog eenige van het plafond. De diertjes zijn niet hinderlijk in den slaap. Ofschoon mijne gordijnen er mede bedekt waren, werd ik er niet door gestoken.

Gedurende de twee dagen, dat wij te Kazan of liever in de voorstad Tartare, vertoefden, had ik gelegenheid een brief voor mijne echtgenoote op de post te doen. Dewijl iedere soort van schrijfgereedschap mij streng verboden was, zal men wel nieuwsgierig zijn te vernemen, hoe ik mij de benoodigdheden kon verschaffen. Ik had ze te danken aan den raadsheer, die te Moscou den koerier had toegestaan voor mij een potlood te koopen. Ik had als voorwendsel van mijn verzoek aangegeven, dat ik nota wilde nemen van de afstanden der verschillende

Sluiten