Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sierlijk ingelijst en ook keukengereedschappen, welke men gewoonlijk in de huishouding der boeren weinig aantreft. De Siberiërs schijnen de gastvrijheid meer in beoefening te willen brengen dan de Russen. Men kan hen gemakkelijk aan hun eigenaardig dialect onderscheiden.

Maar indien de bevolking talrijk schijnt op zon- en feestdagen, omdat de bewoners zich dan in kerken of andere openbare plaatsen vereenigen, zij schijnt minder sterk, wanneer ieder op zijn akkers bezig is. Menigmaal legt men verscheidene wersten af zonder eenig menschelijk wezen te ontmoeten.

Men heeft in het gouvernement Perm slechts eene enkele stad van beteekenis: Jekaterinenburg. De raadsheer bemerkte, te dezer plaatse, dat ik de ledige blaadjes van mijn woordenlijst beschreven had. Hij werd er door ontsteld en was er woedend over. Zelfs wilde hij uitwisschen wat ik geschreven had. Ik verzette er mij hardnekkig tegen. Daarop dreigde de raadsheer er den gouverneur van Tobolsk kennis van te geven.

Ik zeide hem, dat dit hem vrijstond, doch dat hetgeen ik geschreven had mij niet in verlegenheid zou brengen, noch mij schuldig zou maken; dat niemand en niets mij kon beletten eene memorie op te stellen, aan den keizer gericht; eindelijk dat hij niet moest,vergeten, dat hij zelf, ondanks zijne strengheid, mij toegestaan had te werken. „Dat zal afhangen, antwoordde hij mij, van de instructies, die waarschijnlijk de gouverneur over u ontvangen heeft." — Dus, wedervoer ik met hevigheid, weet gij nog niet, wat het pakket bevat, hetwelk gij den gouverneur overhandigen moet, of welke bevelen men hem gezonden heeft? Toch hebt gij mij herhaalde malen verzekerd, dat gij volkomen op de hoogte waart. Gij weet dus niet, of ik te Tobolsk moet blijven, of nog verder moet. Ik zie het. Gij zijt een trouwelooze!" De raadsheer stond een oogenblik verbluft, doch spoedig zwoer hij op nieuw, dat hij mij niet verder dan Tobolsk had te leiden. Te midden van dezen woordenstrijd vergat hij geheel mijn woordenlijst en gedenkschrift, of ten minste hij sprak er niet meer over. Wat mij betrof, ik kon niet vergeten, wat hij mij weder had medegedeeld en ik gevoelde een nieuwe smart door de onzekerheid, waarin ik verkeerde omtrent het lot, dat mij te Tobolsk wachtte.

Sluiten