Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik zag nog een anderen banneling, de graaf Soltikorn, een bejaard man, die, naar men beweerde, reeds verscheidene jaren te Tobolsk vertoefde, omdat hij in bezit was van verboden boeken. Deze graaf bewoonde een zeer goed onderhouden huis; hij kende meerdere talen en scheen van zeer hooge afkomst. Hij stelde zijne Fransche en Duitsche couranten te mijner beschikking, welk aanbod ik met dankbaarheid aanvaardde.

Drie kooplieden van Moscou, waarvan twee Franschen en de derde een Duitscher waren, de laatste Beker genaamd, kwamen mij insgelijks bezoeken. Zij waren verbannen, omdat zij eene smokkelwaar ter waarde van twee honderd roebel hadden ingevoerd. Mijnheer Beker vooral scheen mij een beminnelijk en uitmuntend man. Zijne vrouw was naar St. Petersburg afgereisd in de zoete hoop daar gratie voor haar echtgenoot te bekomen. Ofschoon haar verzoek van de hand werd gewezen, bleef zij met hare kinderen in de hofstad wonen, immer de terugkomst van den dierbare verbeidende. Op dit oogenblik vormde ik den geheimen wensch, dat ook mijne familie zich daarheen mocht begeven.

Drie of vier Polen, wier naam ik vergeten ben, en die om staatkundige redenen verbannen waren, brachten mij op hunne beurt een bezoek. Het waren arme edellieden, die eiken dag van de kroon twintig kopeken voor voedsel en onderhoud ontvingen.

Aldus was mijne kamer den ganschen dag niet ledig. Al die eerbewijzingen werden mij ten laatste hinderlijk en ik verlangde naar den avond, om alleen te kunnen zijn en eenige rust te kunnen genieten.

Ik wenschte mij naar bed te begeven en daar een vrijen loop te geven aan mijne gedachten.

Dit oogenblik brak aan. Ik legde mij ter ruste, doch kon den slaap moeilijk vatten. Akelige droomen kwamen bovendien mijne nachtrust storen. Ik voelde mij bij het ontwaken weinig door den slaap verkwikt. Des morgens ontving ik bezoek van den heer Peterson, heelmeester, door het hof aangesteld, tevens majoor van Tobolsk, geboortig van Reval; ik haastte mij hem mede te deelen, wat ik dien nacht gevoeld had. Hij verzekerde

Sluiten