Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een uur aan het bewerken van een opstel. Te midden van een volzin, werd ik eensklaps onderbroken door een uitroep van mijne bediende, die binnenkomend luidkeels sprak: „Mijnheer, mijnheer, nog iets nieuws!" In den beginne wilde ik niet eens naar hem luisteren, dewijl hij de gewoonte had voortdurend met het verhaal van nietswaardige gebeurtenissen voor den dag te komen. Hij riep dan andermaal: „Mijnheer, mijnheer, daar is iets nieuws !... „Welnu, wat is er dan ? antwoordde ik hem, terwijl ik onwillekeurig het hoofd zijwaarts wendde. Verklaar u kort en duidelijk." — „Mijnheer, voegde hij er toen op geheimzinnigen toon bij, Mijnheer, er is zoo even een dragonder aangekomen, die u mede moet nemen, en.... dat is alles wat ik er van weet." Bij deze tijding voelde ik het bloed in mijne aderen verstijven; ik werd door vrees aangegrepen en haastig opstaande, wierp ik sprakeloos een doordringenden blik op mijn bediende. „Ja, ja, ging hij voort,

wellicht gaan wij heden nog naar Tobolsk „Hoe, wij gaan

vertrekken ! Ik kon verder geen woord uitbrengen... Daarop bracht de bediende een man binnen, die mij verzekerde den dragonder gezien te hebben en hem zelfs den weg gewezen te hebben naar de woning van Mijnheer Gravi. „Maar kent gij den inhoud zijner bevelbrieven, vroeg ik den binnenkomende : „Neen, antwoordden beiden en zij verwijderden zich haastig.

Wat moest ik uit het meegedeelde besluiten ? Mocht ik aan mijne vrijheid gaan denken ? Indien dit de boodschap van den dragonder is, waarom moet ik dan weder naar Tobolsk ? Er is toch een kortere weg, die recht op Jekaterinenburg uitloopt. Waarom moet er dan een omweg van vijfhonderd wersten gemaakt worden. Toch kon het antwoord van den Keizer op mijne Memorie niet lang meer uitblijven. Helaas, bij al mijne berekeningen en vleiende verwachtingen kwam het weder in mijne gedachten, dat ook mijne ballingschap nog zwaarder kon worden. Het was niet onmogelijk, dat men mij verder het land in zou zenden, naar de mijnen van Siberië of de onherbergzame oorden van Kam schat ka !

Ik zocht evenwel de zoo gewenschte kalmte van geest te herkrijgen. Niettemin greep ik eenigszins gejaagd het papier, waarop ik aan het schrijven was, ik verzamelde het geld, dat

Sluiten