Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo gemakkelijk den duren plicht der dankbaarheid vergeten.

Zoo ging de dag onder aandoeningen van vreugde voorbij, door geen pen te beschrijven.

Dewijl ik behoefte aan rust had, gaf ik mijn verlangen te kennen mij naar mijn logement, of liever naar dat van Mijnheer Graumann te begeven; ik gaf mijn woord, dat ik mij den volgenden morgen op het bepaalde uur weder bij den Staatsraad Fuchs zou aandienen. Deze nam de verantwoordelijkheid van het toegestane verlof op zich en liet mij vertrekken. Ik kan de vreugde niet schetsen, die ik gewaar werd, toen ik de woning binnentrad, door de vriendschap in gereedheid gebracht, door eene teedere liefde op zijn gemakkelijkst ingericht. Met hartelijke toegenegenheid werd ik er door de bedienden ontvangen.

Ik was nauwelijks een uur te mijnent en smaakte de onuitsprekelijke vreugde van een gezellig samenzijn, toen de Staatsraad mij liet boodschappen, dat hij zoo juist het bevel mijner invrijheidstelling bekomen had. Wederom waren het nieuwe redenen tot blijdschap en vreugde. Eerlang wees ik er op, dat ik behoefte aan rust had. Iedereen vertrok en ik sliep voor de eerste maal sedert vier maanden weder als een vrij man, ontdaan van alle zorgen.

Met welk een genoegen ontwaakte ik den volgenden morgen. Neen, ik kan zulks niet beschrijven. Het was nog vroeg, toen ik mij naar den militairen gouverneur, den graaf Von Pahlen begaf. Het was mijn plicht hem een bezoek te brengen, doch ik voldeed hieraan eerder uit een gevoel van rechtmatige dankbaarheid, dan om mij van mijn plicht te kwijten. Ondanks zijne drukke bezigheden, werd ik door den graaf met buitengewone hartelijkheid verwelkomd. De menigte lieden, die hem kwamen complimenteeren, belette ons elkander iets anders te zeggen dan eenige losse beleefheidsvormen.

Ik vernam in dit onderhoud, dat hij zich niet alleen gehaast had mijne vrouw mijne vrijheid aan te kondigen en het deel, dat hij daarin had genomen, maar dat hij ook zoo welwillend was geweest mijne eerbiedwaardige moeder te Weimar te verwittigen. Ik verliet de graaf Von Pahlen, levendig getroffen over zijne goedheid te onzen opzichte.

16

Sluiten