Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en zijn zoon, die men van uit de sterkte naar graaf Von Pahlen voerde, waar hun de vrijheid zou aangekondigd worden. De geschiedenis van dezen edelmoedigen zoon verdient hier vermeld te worden. Sedert vier jaren werd zijn vader, ik weet niet om welke oorzaak, in de vesting van St. Petersburg gevangen gehouden ; eenigen tijd daarna kwam de jonkman van eene reis terug en vernam dit droevig nieuws. Zijne eerste zorg was de bevrijding van zijn vader te gaan vragen. Pogingen, gebeden, smeekingen, niets verzuimde hij, doch toen hij ten laatste bemerkte, dat alles te vergeefsch was, verzocht hij als een gunst ten minste de gevangenschap met zijn vader te mogen deelen om alzoo eenigszins diens smarten te verzachten. Deze gunst werd hem toegestaan en hij begaf zich

naar de vesting; daar werd hij opgesloten, doch helaas niet

bij zijn vader. De ongelukkige grijsaard wist niet eens, dat zijn zoon bij hem in den kerker zuchtte. Hoe groot was beider vreugde, toen eensklaps de sloten werden verbroken, de grendels verwijderd. Zij vlogen elkander in de armen ; de vader vernam het offer van zijn bewonderenswaardigen zoon en beiden konden nu een geluk genieten, dat men moeilijk beschrijven kan.

In tegenstelling met dit treffend schouwspel, veroorloof ik mij ook een eenigszins komische trek te verhalen. Het was, geloof ik, twee dagen na den dood van den keizer. De zaal van graaf Von Pahlen was vol volk, meer dan honderd personen. Ik bevond mij in het vertrek, om mij een weinig te verwarmen. Eensklaps liet er zich een dof gemompel hooren ; de aanwrezigen liepen naar het venster, keken de straat op en toonden de grootste nieuwsgierigheid. Ik stond ook op en volgde de menigte en wat zag ik ? Eenvoudig een man met een ronden hoed op. Het was de eerste, dien men sedert den dood van Paul I bemerkte. De ronde hoed wekte aller lachlust, aller bewondering ; het scheen, dat deze omstandigheid meer indruk maakte dan het gezicht van de staatsgevangenen, die hunne vrijheid herkregen. Nooit zag ik zoo schaterlachen. Zoo zijn de menschen!

Korten tijd daarna liet de senaat op bevel van Alexander, drie lijsten drukken en verspreiden, waarop de namen voorkwamen van de ballingen, die men uit Siberië zou terugroepen.

Sluiten